Kendini Sevme Sorunlarım var

Merhaba. Herhangi bir psikolojik destek almalı mıyım bilmiyorum. Bunu kendi başıma halledebileceğimi sanıyordum ama yapamıyorum. Neredeyse 12 yaşından beri böyleyim ve asla düzeltemedim. Zaman geçtikçe sadece daha da kötüleşti. Artık günlük hayatımı bile etkiliyor. Çok ciddi kendini sevme sorunlarım var. Kendimden, başka hiçbir şeyden olmadığı kadar nefret ediyorum. Özgüvenim yok. Okulda asla parmak kaldırıp konuşamıyorum, sorunun cevabını bilsem bile. Anlamadığım şeyleri soramıyorum. Arkadaşlarım arasındayken kendimi huzursuz hissediyorum. Kendimi herkesten aşağı görüyorum. Hiçbir şeyi hak etmediğimi düşünüyorum. Sadece ağladığımda doğru hissediyorum, sanki olması gereken buymuş gibi. Ağlarken aynadan yüzüme bakıyorum ve çirkin olduğumu düşünmediğim tek an bu. Yemek yemekten nefret ediyorum. Yediğimde suçlu hissediyorum, aileme yalan söylüyor ve öğünleri atlıyorum, açlık hissi beni iyi hissettiriyor. Rakamsal olarak normal bir kilodayım ama aşırı kilolu hissediyorum. Zayıflamayı çok fazla istiyorum ve gün içinde sürekli bunu düşünüyorum. Yiyince suçluluk duyuyorum. Her gün tartılıyorum. Midemin dolu olduğunu hissettiğimde kusmak istiyorum ama henüz bunu yapmadım. İnsanların içinde huzursuz ve rahatsızım çünkü herkesin bana baktığında ne kadar çirkin ve kilolu olduğumu gördüklerini düşünüyorum. Biri bana bakarken yaklaştığında hemen geri çekiliyorum çünkü yüzüme bu kadar yakın olmaları rahatsız ediyor. Onlardan değil, kendimden rahatsız oluyorum. Duysal biri değilim ve eskiden en son ne zaman ağladığımı bile hatırlamazdım. Ama son zamanlarda en küçük şey bile bahsettiğim düşünce ve hisleri tetikliyor. Çok ama çok sık ağlıyorum. Kendim hakkımda karamsarım. Başarısız ve iyi hiçbir şey olmadığımı düşünüyorum. Hiçbir şeyi hak etmiyorum. Hiç doğmamış olmayı diliyorum. Neden yaratıldığımı bile anlamıyorum çünkü benimle ilgili her şey yanlış geliyor. Herkese ve en çok aileme yükmüşüm gibi geliyor. En temel ihtiyaçlarım için olsa bile bana harcadıkları para çoğu zaman beni rahatsız ediyor. Kendimi asla öldürmem ama ölme düşünceleri aklımdan çok sık geçiyor. Geçen yıl doğum günümde bana samimice iyi ki doğdun dediklerinde ağladım çünkü bu çok yanlış hissettirdi. Ailem bana değer verdiğini söyleyince üzülüyorum. Bu yaz hastalandığımda annem odama yemek getirmek kadar basit bir şey yaptığında dahi suçlulukla ağlamıştım. Kimsenin sevgisi samimi gelmiyor. Ailemin bile. Beni sadece evlatları olduğum için sevdiklerini düşünüyorum, olduğum kişi için değil. Kimsenin beni gerçekten sevebileceğine inanmıyorum. Sevilmeye değer olduğumu düşünmüyorum. Her şey ben olmadan daha iyi olacakmış gibi geliyor. Hayatlarında olarak insanlara zarar verdiğimi düşünüyorum. Lütfen bana yardım edin. Daha fazla bu şekilde yaşayamam. Sadece bana ne yapmam gerektiğini söyleyin. Bunları kimseye anlatamam, kimse beni anlamaz. Sadece sorunumun ne olduğunu bilmek istiyorum.

18 Eylül 2021
Uzmanların bu soruya verdiği yanıtlar

Henüz cevap verilmedi

Henüz cevap verilmedi
Kullanıcı Yorumları
0/1500

Henüz yorum yapılmadı

Henüz yorum yapılmadı
En uygun fiyatlarla

Online Terapi