Anneden ayrılamayan çocuk

Question

Merhabalar 
Oğlum haziran 2015 doğumlu biraz öfke sorunu olan bir çocuk. İki yaşında abi oldu, sonrasında kıskançlık sorunları yaşadık. Yaşı küçük olduğu için kardeşine zarar verdiği durumlar oldu. Asla sen abisin yapma modunda olmamamıza rağmen yine de önleyemedik. Şuan 6 yaşında kardeşi ile gayet iyi arası hatta fazla iyi hiçbir şekilde kıyamıyor ağlamasına ve kendi haklarından feragat edip kardeşi ile paylaşıyor her şeyi. Böyle olmaması gerektiğini söylesem de yapamıyor çok aşırı duygusal. Bana da gereğinden fazla bağımlı. Sorunumuz şu ki aynı odada uyuyorlar mevcutta altı oyun alanı olan bir yatakta abi daha alçak normal bir yatak da da kardeşi yatıyordu aslında o alçak yataktan iki adet aldık ama o yüksek yatakta yatmak istedi. Artık okula başlayacağı için mevcut yatağın yerine daha yüksek altı çalışma masalı bir ranza almamız gerekiyordu odanın konumu itibari ile. Öncesinde ister ise kardeşinin yatağından olan yatağı kurabileceğimi söyledim ama o yine de yüksek ranza istedi aldık kurduk. Çok çok mutlu da oldu sevdi ama üst kata çıktığında ben kitap okurken beni aşağıda göremediği için orada yatmak istemiyor hüzünleniyor. Her gece itiraz etmiyor ama onun hüznü beni bitiriyor bizim yatağımızda yatmak yahut kardeşinin yatağında yatmak istiyor uyurken etrafı izleyemiyorum diyor çok üzülüyorum elim, kolum bağlandı odaya başka türlü çalışma masası da sığmıyor hem masası kalsın hem aşağıda olsun istiyor. Ben bu durumda ne yapmayalım, onun hislerine nasıl karşılık vermeliyim kendimi çaresiz hissediyorum onu sanki kendimden mahrum bırakmış hissediyorum. Dönüş yaparsanız çok memnun olurum. Bu arada babası ile bir yere giderken bile benim ile göz göze gelince hemen ağlıyor, sonra alışıyor ama aşırı derecede hassas davranıyor. Kreşe giderken de aynı şekilde kapıda bir iki dakika uzun durursam hemen gözleri doluyor

Psikologofisi Uzmanı · Answer

Merhaba, aslında çocuklar bebeklikten itibaren ona bakan kişiyle güçlü bir bağ kurarlar. Ondan ayrıldıklarında ağlama gibi tepkiler gösterirler. Bu yüzden çocuğunuzun ayrılık kaygısı yaşaması çok normal bir durumdur. Çocuğunuz ayrılık kaygısı göstermeye başladığında, öncelikle sabırlı olun ve bu kaygısının çok normal olduğunu kendinize hatırlatın. Bu süreç ilgi ve sevgiyle atlatılırsa, çocuğunuz sizden ayrılmayı öğrenecektir. Bunu öğretebilmek için yavaş yavaş alıştırmalar yapabilirsiniz. Mesela, gidiyorum dedikten sonra gideceğiniz yerden kısa süre içinde dönün veya bir yerde saklanın ve bir süre sonra çıkın. Böylelikle sizin geri geleceğiniz fikrini benimsemiş olacaktır. Sakinliğin, güvenin ve sevginin çok önemli olduğunu unutmayın.