Sevgilimle sürekli sancılı ayrılıklar yaşıyoruz

Uzun süredir bir ilişki içerisindeyiz. Yaklaşık geçtiğimiz ekim ayından beri de ciddi bir ilişkimiz var. Birbirimizi büyük aşkla seviyoruz. Aslında birbirimiz için tamamen imkansız birisiydik. Bu yüzden daha önce adını koyamıyorduk. Daha fazla karşı koyamadık bir ilişkiye başladık. Muhteşem duygular yaşıyoruz birlikteyken çok huzurluyuz. Ayni anda aynı şeyleri hissediyoruz. Fakat bulunduğumuz durum ve imkansızlıklardan dolayı aşırı sinirli ve depresif davranıp her defasında küfür kıyamet kavgalar ederek ayrılıyoruz. Ayrılık süreçleri ikimize de işkence oluyor. Beraberken konuşup anlaşıyoruz ama yüz yüze iletişim olmadığında onu kontrol edemiyorum. Aşırı kırıcı ve bitirici davranıyor. Sonra pişman oluyor ama çoktan ayrılmış oluyoruz. O kırdığı ve bana haksızlık ettiği için ve daha önce ilk adımları atmama rağmen beni pişman ettiği için bir daha ben bir adım atmak istemiyorum. Çok acı çekiyorum. Anda kalamıyorum durmaksızın ağlıyorum. Sızısı gitmiyor. Bu acı nasıl geçecek bilmiyorum. En önemlisi de hayatıma bakmaya çalışsam ki bu çok zor.. bu sefer kendi geldiğinde iş işten geçmiş olacak ya da beni sadakatsizlikle suçlayacak. E tüm planlarımı tam ona göre yapıyorken birden bire her şeyi yıkması ve beni her defasında alt üst etmesi. Şuan imkanlardan dolayı bir şey yapamıyor biliyorum. Askere gidecek ve tamamen bunu bekliyorduk. E ben onsuz bir dakika bile geçiremiyorum zehir her bir saniyem. Bunu onunla çok konuştum ama dediğim gibi yüz yüzeyken " haklısın evet, çok sinirleniyorum engel olamıyorum" diyor. Bu durumu aşkından ölse de aşamıyor. Çok gurur inat yapıyor. Ne yapmalıyım bu sureci nasıl atlatacağım. Olumlamalar, meditasyonlar bir yere kadar, sürekli ağlıyorum içim sökülüyor. Lütfen yardım edin..

25 Temmuz 2021
Uzmanların bu soruya verdiği yanıtlar
Psikologofisi Uzmanı
Psikologofisi Uzmanı

Merhabalar, anlattıklarınızdan yola çıkarak burada üstünde durulması gereken en büyük temanın : "fedakarlık" olduğunu söyleyebilirim. Farkındalığınızı cümlelerinizin her birinde çabalarınızdan bahsederken, karşı taraf için "o böyle veya aşamıyor, yapamıyor" gibi "kabullenme" ögelerine çevirmelisiniz, insan ilişkilerinde -romantik olsun veya olmasın- kişinin vazgeçmemesi gereken şeyleri ve kendinizden ne kadar taviz verebileceğinizi düşünmenizi isterim. İlişkilerimizde varlığımız karşısında aldığımız değer, paylaşımlarınız, kendimizi nasıl hissettiğimiz en kıymetli unsurlardır, bunların kötüye kullanılmasıyla kişi özsaygı ve özgüvenini yitirebilir (ki bu durumda maalesef gayet normaldir). Size uymayan kalıplara ve durumlara sıkışarak oraya sığmaya, özelliklerinizden ve benliğinizden vazgeçmeye çalışmamalısınız. Bu durumda bahsetmiş olduğunuz "devam edememe" kısmı için de manevi bağımsızlığınızdan taviz vermenin size daha ilerde neler hissettireceğini düşünmenizi tavsiye ederim. Sağlıklı ve toksik yani zehirli "aşk" / "sevgi"yi ayırt edebilmek çok kıymetli, hangisinden beslendiğinize lütfen her zaman dikkat edin. Genel hatırlatıcılar dışında, konunun derinliği, arkasındaki hikaye gibi nedenlerin bilinmezliğinden bu hassas konu hakkında daha fazlasını söyleyebilmek pek mümkün değil ancak birçok perspektiften yaklaşmamız gerektiği tabii kaçınılmaz, örneğin partnerinizin sizi haklı bulduğu ve durumun farkındalığında olduğunu gösteren "haklısın" cümlesinden yola çıkarak beraber* bu ilişkiye çaba harcayabilir, problemlerinizin üstesinden daha rahat gelebilmek için profesyonel destek almayı düşünebilirsiniz.

26 Temmuz 2021
Kullanıcı Yorumları
0/1500

Henüz yorum yapılmadı

Henüz yorum yapılmadı