Kız çocuklarının anneleriyle kurdukları bağ, gelişimleri ve psikolojileri için oldukça önemlidir. Çocukluk çağında duygusal ihtiyaçları karşılanmayan çocukların kişilikleri büyüdükçe etkilenir. Anneleri duygusal olarak yanında olmayan, anneden ilgi ve sevgi görmeyen ya da narsist kişilik özelliği olan anneyle büyüyen kız çocuklarının sağlıklı bir yetişkinlik dönemine ulaşmaları oldukça zordur.
Çocukluk çağında gereken ilgiyi görmemiş kız çocuklarının yetişkin olduklarında yaşadıkları en sık ve uzun problemleri aşağıda sizler için listeledik. Bu tip problemler yaşayan kadınlar için herhangi bir psikolojik destek sağlanmadığı taktirde problemler yaşlılık dönemlerinde de devam edecektir.
1. Sevgisiz büyüyen çocuklar güvensiz bağlanmayı öğrenirler.
Sevgi ve şefkatini göstermekten çekinmeyen annelerin çocukları anlaşıldıklarını ve desteklendiklerini hissederler. Çocukluk çağlarından itibaren başkalarıyla kurdukları ilişkilerin güçlü ve şefkatli bağlarla kurulduğuna, dünyanın keşfedilmeye açık, özünde güvenli bir yer olduğuna dair sağlam temellerle yetişirler. Ancak anneleri fiziksel ve duygusal olarak yanlarında olmayan kız çocukları ilişkilerin sahte ve güvenilmez olduğu, hiçbir şeyin garantisinin olmadığı inanışını pekiştirirler. Başkalarıyla ilişki kurmaya olan derin ihtiyaçları nedeniyle kaygılı bir bağlanma stilini benimserler ve sürekli başlarına kötü bir şey geleceği endişesini taşırlar. Güven duygusuyla yetişmiş kız çocukları ilişkilerinde yakınlık beklerken bu şekilde yetişmeyen kız çocukları ne kadar ihtiyaç duysalar da reddedilme korkuları nedeniyle gerçek ilişkiler kurmaktan hep kaçınırlar. Bu durum arkadaşlık ilişkilerinde olduğu kadar romantik ilişkilerinde de değişmez.
2. Anne sevgisi görmeyen çocuklar duygularını yönetmekte zorlanır.
Bebekler duyguları ve mimikleri tanımayı ilk annelerinden öğrenir. Annenin ses tonu ve yüz hareketleri çocuğun stresli ve rahatsız olduğu zamanlarda kendisini sakinleştirebilmesine yardımcı olur. Çocukluk çağında kız çocuğunun duyguları tanıyabilmesinde, korkularını ve negatif düşüncelerini yönetebilmesinde annenin rolü büyüktür. Anneleriyle olması gereken şefkatli ilişkiyi kuramamış kız çocukları duygularını sağlıklı bir şekilde yönlendirmeyi öğrenemezler; ya duygularının içinde kaybolurlar ya da hislerine tamamen duvar örerler. Her iki durumda da sağlıklı bir duygusal zeka gelişimini tamamlamakta zorlanırlar.
3. Sevgisiz büyüyen çocukların kendilik algıları zarar görür.
Kız çocukları için annelerinin yüzü kendilerinden bir parça buldukları ilk imajdır. Annelerinin kendilerine sevecen ve şefkatli bir şekilde bakan yüzlerini gören çocuklar sevildiklerini, kendileri gibi olmalarında hiçbir problem olmadığını, yeterli olduklarını öğrenirler. Anneleri tarafından göz ardı edilmiş, yeterince ilgi görmemiş ya da sürekli eleştirilmiş çocuklar ise yeterince iyi olmadıklarına, sevgiyi hak etmediklerine dair haksız bir inanç ile yetişirler.
4. İnsanlara güvenmekte güçlük çekerler.
Başkalarına güvenebilmek için öncelikle dünyanın özünde iyi bir yer olduğuna, her ne kadar zaman zaman kötü deneyimler yaşansa da insanların aslında iyi niyetli olduklarına inanmak gerekir. Ancak sevgisiz ve eleştirel bir anneyle büyüyen çocuklar ilişkilerin tutarsız ve güvenilmez olduğunu öğrenirler. Sevgisiz büyüyen çocuklarda güven sorunu tüm ilişkiler için geçerli olsa da özellikle arkadaşlık ilişkileri derinden etkilenir.