Bu konuda psikologlarımızla online görüşebilirsiniz.
7.5 aylık bir ilişkim var. Bir süredir ilişkimiz hakkında düşünüyorum. Düşünmeye başlama sebebim gittiği kamplardan birinde birkaç kızla tanışmış olması. Aslında asıl sebep bu değil. Bu kızlar hakkında erkek bı arkadaşıyla "erkek muhabbeti" yaparken buna yanlışlıkla kulak misafiri olmam. Ona olan güvenim sarsıldı. Uzak bir ilişki yaşıyoruz. Daha dün oturduğum şehre geldi. Dün bana söylediği şey de ilişkimizin cıvık bir hal alması. Birbirimize bir şeyler katmalıymışız iki dost gibi. Evet bu konuda haklı olması beni yaptığım hatalarla yüzleştirdi. İlişkimize başlama sebeplerinden biri de birbirimize çok fazla şey katmamizdi. Ama ben onunla olduğum süre boyunca hayattaki amacımı kaybetmiş gibiyim. Ondan önce öğrenmek için yanıp tutuşan ben, onunla olan ilişkimde öğrenmenin yerine hayattaki amacım olarak onu koymuşum. Ki insanın varoluşu ve dünyada olmasının bir amacı olmadığını düşünüyorum uzun zamandan beri. 1.5 ay önce ağır bir ameliyat geçirdiğim zaman da pek yanımda olmaması, en azından yeteri kadar, onun hakkında daha fazla düşünmeme sebep oldu. Kısacası hayattaki anlam arayisimla erkek arkadaşım hakkinda hissettiklerim bir düğüm olup içime oturdu sanki. bazen keşke ölseydim o ameliyatta diyorum. bunların hiç birini yaşamak istemezdim. hayatta olmak bana acıdan başka bir şey vermiyor şu anda.
Bu konuda psikologlarımızla online görüşebilirsiniz.
Henüz yorum yapılmadı