Bu konuda uzman psikologlarımızla online görüşebilirsiniz.
Babam gösteriş meraklısı bir insan. 2013 gibi annem borçlandığından şüphelendi ve maaşın nereye gittiğini sorgulamaya başladı. Babam ise onun sorularından sürekli ters cevaplar vererek, öfkelenerek, kapıyı çarpıp giderek kaçtı. 2018 yılında babamın borçları dağ gibi oldu ve battı. İşten çıkarak aldığı tazminatla borçlarını kapattı. Öğrendiğimize göre mafyaya borcu varmış, bazı komşularımıza ve kendi arkadaşlarına kredi çektirmiş. Şehir dışına giderek emekli olana kadar çalıştı. Bize sürekli borçlarım bitti dedi. Ama emekli olduktan bir sene sonra 70 bin liraya yakın borcu çıktı. Sürekli yalan söylüyor ve biz bu borçları neden yaptığını bilmiyoruz. Bizim için yaptı desek; ben ne zaman bir şey istesem bana param yok derdi. Hatta bir keresinde telefonum faturasını ödemek yerine kuzenime vermişti parayı. Yani bizim için borçlandığını düşünmüyorum. Başka bir kadın mı vardı hayatında o dönem onu da bilmiyorum. Babam kadınlarla iletişim kurmayı bilen biri değildir ama hava atmayı da çok sever. Açıkçası böyle bir şey yapabileceğini olanak vermiyorum ama yine de aklımda hep bir şüphe var. Kafayı tamamen ona takmış durumdayım. Söylediği hiçbir şeye inanamıyorum. Aklımda sürekli "Acaba şimdi nereden borç aldı, şimdi ne yapıyor?" sorusu dönüp duruyor. Onu kontrol etmekten kendi hayatıma odaklanamıyorum. Kendimden sürekli feragat ediyorum. İhtiyaçlarımı söylerken bile utanıyorum. Kendimi çok değersiz hissediyorum. Bir şeyler istemeye hakkım olmadığını düşünüyorum. Bundan nasıl kurtulabilirim? Nasıl gamsız olabilir? Nasıl kendime odaklanabilirim?
Bu konuda uzman psikologlarımızla online görüşebilirsiniz.
Henüz yorum yapılmadı